Wednesday, March 7, 2018

പലരിൽ ചിലർ - 5

പലരിൽ ചിലർ - 5
പല കുറിയെഴുതി, മതിവരാതെ മാറ്റിവെച്ചതാണ്. ചിലരിങ്ങനെയാണ്, എഴുത്തിലൊന്നും ഒതുക്കിക്കളയുവാനാവില്ല. എഴുതി മതിയാവില്ല.

സൗഹൃദം കൂടുതൽ സ്നേഹത്തിലേക്കും അത് പിന്നെ,ചില അവകാശങ്ങളിലേക്കും എത്തിയിയിരുന്ന കാലം. അതായത്  "എടാ നീ പറഞ്ഞാലേ അവൻ കേൾക്കൂ" എന്നോ  "ഡാ, അവനോട് നീയൊന്നു പറയടാ" എന്നോ കൂട്ടുകാർ പറഞ്ഞിരുന്ന കാലം. വിവാഹിതനായി ഒപ്പമൊരു കൂട്ടും ഒരു കുഞ്ഞും കടന്നു വന്നിട്ടും മേൽ പറഞ്ഞതുകൾക്ക് വലിയ വ്യത്യാസമില്ലാതെ ഞങ്ങൾ ജീവിതം തുടർന്ന് പൊന്നു. കൂട്ടുകാരന്റെ ജീവിതത്തിലേയ്ക്കൊരു തുണ കടന്നു വന്നപ്പോളാണ് ഇനി പഴയതു പോലല്ല, ഇത്തിരി ബെല്ലും ബ്രെയ്ക്കും ഒക്കെ വേണമല്ലോ എന്ന് ചിന്തിച്ചത്. മനഃപൂർവ്വം തന്നെ ഒരകലം പാലിച്ചു. ജീവസന്ധാരണം കൂട്ടുകാർക്കിടയിൽ ദൂരം കൂടിയെങ്കിലും ഒരെഴുത്ത്, ഒരു ഫോൺ, ഒരു മെയിൽ എല്ലാം ആ അകലം മാച്ച് കളഞ്ഞു. അവന്റെ വീട്ടിന് പരിസരത്തുകൂടി പോകുമ്പോൾ അച്ഛനെയോ അമ്മയെയോ കാണുമ്പോൾ വിശേഷങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചും കുശലം ചോദിച്ചും പിരിഞ്ഞു. അവന്റെ കൂട്ടുകാരിയുടെ 'ഏട്ടാ ചായ കുടിച്ചിട്ട് പോവാം' എന്ന തികച്ചും നിഷ്കളങ്കമായ കഷണങ്ങൾ ഔപചാരികതയുടെ മൂടുപടം വലിച്ചിട്ടു തടഞ്ഞു,
ക്രമേണ, മനസിലായി. ഇതാണവൾ!

പതിയെ, മനസ്സിന്റെ പടിപ്പുര കടന്ന് പൂമുഖത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ഒരു ചിരി തന്നു പോകാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യവും സ്നേഹവും അവൾ നേടിയെടുത്തു. കൂട്ടുകാരനുമായുള്ള ഓരോ സംസാരങ്ങളിലും അവളെക്കുറിച്ചുള്ള കാര്യങ്ങളും നിറഞ്ഞു നിന്നു. രണ്ടു പേർക്കിടയിലുള്ള സൗഹൃദം രണ്ട് കുടുംബങ്ങളിലേക്ക് പടർന്നു വളരുന്നത് കണ്ടറിഞ്ഞു. കാലത്തിന്റെ പോക്കിനനുസരിച്ചു കുട്ടികൾ അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ കടന്നു വന്നു. കുടുംബ സന്ദർശനങ്ങൾ പതിവായി. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് യാത്രകൾ പോയി, സന്തോഷം മാത്രം കൈമാറാനുള്ള നിമിഷങ്ങൾ. നിസ്സാര വിശേഷങ്ങൾ പോലും പങ്കു വയ്ക്കുന്നത് സാധാരണമായി. ഞാനവളെ തമാശക്ക് 'പെങ്ങളെ' എന്ന് വിളിച്ചു. കാലം മുന്നോട്ടു നീങ്ങി.

സന്തോഷത്തികവിനിടയിലാണ് അശനിപാതം പോലെ ഒരു ദുരന്തമുണ്ടായത്. അതിന്റെ ബാക്കി പത്രം ഭീകരമായിരുന്നു. "എല്ലാം ഞാൻ സഹിക്കാം. അവള് കൂടി പോയാൽ പിന്നെ ഞാൻ ബാക്കിയുണ്ടാവില്ല" എന്ന കൂട്ടുകാരന്റെ പറച്ചിലിൽ പേടി കയറിയ ഞങ്ങൾ അവനെ വിടാതെ ഒപ്പം നടന്നു. ഒരു മാസത്തോളം കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് അവൾ ജീവിച്ചിരിക്കും എന്ന തോന്നൽ തന്നത്. പതിയെ അവൾ ജീവിച്ചിരിക്കുക എന്ന അവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു വന്നു. പിന്നീടുള്ള കുറെ കാലം സങ്കടങ്ങളുടെ കുത്തോഴുക്കായിരുന്നു. നിർവ്വികാരത, തേങ്ങൽ.. വിദൂരതയിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്ന് കണ്ണ് നിറയ്ക്കും. ഒന്ന് ചിയറപ്പ് ചെയ്യാൻ പണിപ്പെട്ടു ശ്രമിച്ചാലും സെക്കൻഡുകൾക്കുള്ളിൽ ആ ഭാവം മാറും.

'നീയമ്പലത്തിലേക്കൊന്ന് പോവൂ.. ഒരു സമാധാനവും റിഫ്രഷ്മെന്റും ആവട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ 'ഇല്ല ചേട്ടാ, എനിക്ക് പറ്റില്ല ' എന്നാണു പറഞ്ഞത്.
'നിർബന്ധിക്കണ്ട. ആര് പറഞ്ഞിട്ടും കേട്ടിട്ടില്ല.' എന്ന് കൂട്ടുകാരൻ പറഞ്ഞു.
ദിവസവും വിളക്ക് വച്ച് തൊഴുതിരുന്ന അവൾ ഈശ്വരൻ തന്ന വിധിയോട് പ്രതികരിച്ചിരുന്നതായിരിക്കണം. 'നിന്നെയൊന്നു തിരിച്ചു കിട്ടിയാൽ, വല്ലാർപാടം പള്ളീൽ കൊണ്ട് ചെന്ന് ഒരു കൂടു മെഴുകുതിരി കത്തിക്കാമെന്ന്  നേർന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.' ഞാൻ പകുതി തമാശ മട്ടിൽ പറഞ്ഞു. മുഖത്ത് നോക്കുവാൻ എനിക്ക് ധൈര്യമില്ലായിരുന്നു. കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നവരെ കണ്ടാൽ എനിക്കും കരച്ചിൽ വരും.
കാലം കടന്നു പൊയ്ക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. പണിപ്പെട്ടു എന്തെങ്കിലും സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയാലും ആ ഭാവങ്ങൾ ശോകത്തിലേയ്ക്ക് കൂപ്പു കുത്തിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.

മാസങ്ങൾക്കു ശേഷം  ഒരു ദിവസം
'എടാ നീയെവിടെയാ?' കൂട്ടുകാരന്റെ വിളി വന്നു.
'എന്തേ ?'
'നീയൊന്നു പ്രാർതഥിച്ചെക്കണെ, ഞങ്ങളിപ്പോൾ വല്ലാർപാടം പള്ളീലുണ്ട്. നിന്റെ നേർച്ചയാണ്. ആക്സിഡന്റ് റിക്കവറിക്ക് ശേഷം അവൾ നടത്തുന്ന ആദ്യത്തേത്‌. ആദ്യമായിട്ടാ ഒരു സ്ഥലത്ത് അമ്പലമായാലും പള്ളിയായാലും പോകുന്നത്.'
'ആണോ? അത് നന്നായി. എന്ന് പറയുന്നതിനൊപ്പം ഫോൺ വാങ്ങി അവളും സംസാരിച്ചു.
എനിക്കൊരു കാര്യം മനസിലായി. ഞാൻ കൂട്ടുകാരന്റെ നിഴലായി അവളെ കാണുന്ന അളവിലൊന്നുമല്ല അവളെന്നെ കാണുന്നത്.
'ചേട്ടാ' എന്ന ആ വിളിക്ക് പുറകിലൊളിപ്പിച്ച ആത്മാർത്ഥതയുടെ നാലിലൊന്നു ഞാൻ തിരിച്ചു കൊടുക്കുന്നുണ്ടോ?
പൂമുഖത്തുനിന്നും അവളെ അകത്തേയ്ക്കു മാറ്റിപ്പാർപ്പിച്ചു. പെങ്ങളെ എന്ന വിളി ഉപരിപ്ലവമാകാതെ നെഞ്ചിനുള്ളിൽനിന്നു തന്നെയാക്കി.

മഴയും വെയിലും മഞ്ഞും ചാക്രികമായി എത്ര വർഷങ്ങൾ കടന്നു പോയി!
'പിള്ളേര്..ഒരു മിനിട്ടു സൗര്യം തരില്ല ചേട്ടാ' എന്ന് പരാതി പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
"ഈശ്വരൻ അറിഞ്ഞു തന്നതാണ്. അല്ലെങ്കിൽ നീ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചു ഇരിക്കും.!'


ജന്മം കൊണ്ട് മാത്രമല്ല കർമ്മംകൊണ്ട് കൂടിയാണ് ബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതെന്ന് തിരിച്ചറിവിൽ ഇവളെ ഞാനെന്ത്  വിളിക്കും?!


Saturday, July 8, 2017

പലരിൽ ചിലർ 5

നല്ല ബന്ധമുണ്ടായിരുന്ന മേലധികാരി പോയിട്ട് പകരം ആ സീറ്റിൽ വന്നയാളെ 'അൽപ്പം സ്ട്രിക്ടാണ്' എന്ന മുൻ‌കൂർ സൂചിപ്പിക്കലുകളുടെ പിൻബലത്തിലാണ് പരിചയപ്പെട്ടത്. 'അല്പമല്ല.. നല്ലോണം' മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു. പതിയെ പതിയെ ചിത്രം പൂർത്തിയായി. കൃത്യസമയം, ശരിയായ ജോലി, നോ ബഹളം.. എന്റമ്മോ ഇത് കോൺവെന്റ് സ്‌കൂളോ എന്ന് ചിലർ പറഞ്ഞപ്പോൾ ദുർഗുണപരിഹാര പാഠശാലയാണോ എന്നാണു എനിക്ക് തോന്നിയത്. നാളുകൾ കഴിഞ്ഞു.. ന്യായമായ കാര്യങ്ങൾക്കു ഫുൾ സപ്പോർട്ട് ആണെന്നും ആള് ഒപ്പമുണ്ടെന്നും ഉള്ളത് തോന്നലല്ല ശരിയാണെന്നും പതിയെ ബോധ്യമായി. സഹപ്രവർത്തകരിൽ പലർക്കും അത് ബോധ്യമായിട്ടില്ലെന്നും മനസിലായി.

ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച ഉച്ചയ്ക്ക് പള്ളിയിൽ പോയി വന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തേയ്ക്കു ഒരു കാര്യത്തിന് ചെല്ലുമ്പോൾ രണ്ടു പേർ അവിടെയുണ്ട്. സംസാരം ശ്രദ്ധിച്ചു.

"നിങ്ങളെന്നാലും എന്ത് പണിയാ കാണിച്ചതെന്ന് വല്ല ധാരണയുമുണ്ടോ? എങ്ങോട്ടാ നിങ്ങൾ പോയത്?

"പള്ളീലേയ്ക്ക്."

"എന്തിനാ സെക്യൂരിറ്റി ഓഫീസർ തടഞ്ഞത്?"

"പെർമിഷൻ സ്ലിപ്പില്ലാന്നു പറഞ്ഞു. ഇവിടെ സാർ ഉണ്ടായിരുന്നുമില്ല. ഓഫീസിലാണെങ്കിൽ നല്ല തിരക്കും. കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ അങ്ങേർക്കു മനസിലാവുന്നില്ല."

"അപ്പോഴാണ് നിങ്ങൾ ചൂടായത് അല്ലെ?"

"അതെ സാർ."

"നിങ്ങള്ക്ക് അയാളേക്കാൾ ആരോഗ്യവും ശബ്ദവും ഉണ്ട്. അതുകൊണ്ട് നിങ്ങള്ക്ക് തന്നെയായിരുന്നു മുൻ‌തൂക്കം. അയാൾ അയാളെ ഏൽപ്പിച്ച ജോലിയല്ലേ  ചെയ്തത്?"

മറുപടിയില്ല.

"പ്രായമായ മനുഷ്യൻ. ശാരീരികസ്ഥിതി മോശം... അയാൾക്കെന്തെങ്കിലും പറ്റിയിരുന്നെകിലോ?"

"ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല ഞങ്ങൾ."

"ശരിയാണ്. ഞാൻ നോക്കുമ്പോളെന്താ.. അയാൾ ജോലിയിൽ കൃത്യവിലോപം കാട്ടി എന്ന് പറയാം അല്ലെ?"

"അതിപ്പോ.."

"അതെ, അത് അയാൾക്കുമറിയാം. സൊ അയാളുടെ മനസ്സ് വിഷമിച്ചു.
എന്നിട്ടു നിങ്ങൾ...
അല്ല, എന്തിനാ പള്ളിയിൽ പോകുന്നത്?
അറിയാമോ ഹജ്ജിനു പോകുന്നതുപോലെ, അത് പറ്റാത്തവർക്കുള്ള ഒരു കർമ്മമാണ് പള്ളിയിൽ പോയുള്ള നിസ്കാരം. ഒരാളുടെ മനസ്സ് വേദനിപ്പിച്ചിട്ടു നിങ്ങൾ നടത്തിയ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് ഫലമുണ്ടാവുമോ?
സഹോദരനോടു രമ്യപ്പെട്ടതിനു ശേഷം മാത്രം പോയി ബലിയർപ്പിക്കാനാണ് കൃസ്ത്യാനികളുടെ  ബൈബിളും പറയുന്നത്. ഒരു മതവും വിദ്വെഷത്തിന്റെ ഭാഷ സംസാരിച്ചിട്ടില്ല."

"അങ്ങിനെയൊന്നും ഞങ്ങൾ ചിന്തിച്ചില്ല.."

"ശരി, ഇനി എന്ത് ചെയ്യും?"

"ഞങ്ങൾ പോയി സോറി പറയാം."

"ഏയ്.. അതൊന്നും വേണ്ട.
'പള്ളീൽ പോവാനുള്ള തിരക്കിലാ ട്ടോ ആ സംസാരം ഉണ്ടായത്, അത് വിട്ടു കളയൂ ചേട്ടാ'ന്നു നിങ്ങടെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞു ആ വിഷമം അങ്ങ് മാറ്റൂ. സോറിയൊന്നും പറഞ്ഞു വല്ലാതെ ഔപചാരികം ആക്കണ്ട."

"ശരി സാർ."

അവർ പോയി.
എന്റെ കാര്യം ഡിസ്കസ് ചെയ്തു ഞാനിറങ്ങുമ്പോൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.. ഇതാണ് മുസൽമാൻ.
ശരിയായ മുസൽമാൻ!




Friday, June 9, 2017

ഗ്രെയസ്മാർക്ക്

ചങ്ങാതിയാണ്. അത് വഴി അവന്റെ വീട്ടിൽ എല്ലാവരുമായും അടുപ്പമുണ്ട്. ആളിപ്പോ നാട്ടിലുണ്ട്. ഫാമിലിയും. കണ്ടുകളയാം.
കയറി,
കണ്ടു വിശേഷങ്ങൾ നേരിട്ട് കൈമാറി.
അവന്റെ ചെറിയ കുട്ടികൾ നാട്ടിൽ വന്നതിന്റെ അപരിചിതത്വമില്ലാതെ ഓടിക്കളിക്കുന്നു. അച്ഛച്ഛന്റേം അച്ഛമ്മയുടെയും പ്രിയപ്പെട്ടവരായിരിക്കുന്നു. പ്രായമേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ മുഖങ്ങളിൽ ചിരിയുടെ തിളക്കം.
സന്തോഷം.
ഇടയ്ക്കു ചങ്ങാതിയുടെ അച്ഛനും ഞാനും മാത്രമായപ്പോൾ ആള് പറഞ്ഞു. "ഇത്രനാൾ ഗൾഫിലായിരുന്നിട്ടും കുട്ടികളെ നന്നായി മലയാളം പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇവിടത്തെ കുട്ടികളെക്കാൾ സ്ഫുടമായിട്ടാണ് മോനൊക്കെ മലയാളം പറയുന്നത്."
ഞാനൊന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു.
"ഇങ്ങോട്ടൊന്നു നോക്കാമോ?"
"ഇതൊന്നു അൽപ്പനേരം കയ്യിൽ പിടിക്കൂ."
"കുസൃതി കാണിച്ചാൽ ഞാൻ അമ്മയോട് പറയും."
"ദാ നോക്കൂ, ഇതിനു മുകളിൽ.....".
ആഹാ..
നാലര വയസുകാരൻ.. എന്റെ കുട്ടികളെക്കാൾ മിടുക്കായി മലയാളം പറയുന്നുണ്ട്. നല്ല അച്ചടി പോലത്തെ ഭാഷ.
ചങ്ങാതിയെ കിട്ടിയപ്പോൾ അവനോട് ചോദിച്ചു.
"ആരാ, പിള്ളേർക്ക് മലയാളം പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നത്? നന്നായി പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ. നീയാവില്ല. നിന്റെ മലയാളം എനിക്കറിയാലോ!"
"ഞാനുമല്ല അവളുമല്ല."
"പിന്നെ, അതിനു ട്യൂഷൻ വച്ചോ? "
"നീ അവൻ പറയുന്നത്‌ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചെ.ഇതേ ട്യൂൺ.. ഇതേ വാക്കുകൾ പലതും ഞാൻ നിനക്ക് കേൾപ്പിച്ചു തരാം."
അവൻ ടിവി ചാനൽ മാറ്റി. അതോടെ കളിക്കിടയിൽനിന്നു മോൻ വന്നു ടീവിക്ക്‌ മുന്നിൽ നിന്നു.
സെയിം ട്യൂൺ.. വാക്കുകളും അതുപോലൊക്കെ തന്നെ!
കൊച്ചു ടീവി !!
"അവിടെ ഫുൾ ടൈം ഈ കാർട്ടൂണുകൾക്കു മുന്നിലിരുന്നു അവൻ തന്നെ പഠിച്ചതാ.
പിന്നെ, ആരോടും ഈ കാര്യം പറയണ്ടാ. വീട്ടിലൊക്കെ ശ്രീമതിയ്ക്കു ഇത്തിരി ഗ്രെയസ്മാർക്ക് കിട്ടീട്ടുണ്ട്.
കളയരുത്, പ്ലീസ്"

Sunday, May 7, 2017

തൃശൂർ പൂരം.. എന്ന വർഗ്ഗീയോത്സവം !

"പൂരം..ന്ന് പറഞ്ഞാ, ന്തൂട്ട് പോലെ,ന്നാ ഇപ്പൊ പറയാ..
ഒരു ജാതി ഇതന്ന്യാ.
ഏതന്നെ ? മറ്റേ.. തന്നെ."
ഇതാണ് പൂരം.
പൂരത്തിന്റെ വിശേഷം നാട്ടുകാർക്ക് റൗണ്ടില് പന്തലിന് കാലുകുഴിക്കുമ്പോ തൊട്ടു തുടങ്ങും. അത് പിന്നെ ആലുമ്മെ ഉയരണ കൊടിക്കൂറേന്റെ നിറമായി, സാമ്പിളിന് ഒരെണ്ണം താഴെ വെച്ചന്നെ പൊട്ട്യ കഥ ഷെയർ ചെയ്യലായി, ആനച്ചമയം പ്രദർശനം തിക്ക് കൊള്ളാണ്ട് കണ്ട വിശേഷായി, ഇലത്താളത്തിന്റെ അരികുകൊണ്ട് മേളക്കാരന്റെ കയ്യീന്ന് വന്ന ചോരേടെ കാര്യായി, എക്സിബിഷനായി, മേളവും കുടമാറ്റോം രാത്രിപ്പൂരവും വെടിക്കെട്ടും പിറ്റേന്നത്തെ ഉപചാരം ചൊല്ലലും ഒക്കെയായി ഓരോ കൊല്ലവും കടന്നു പോവുകയും വീണ്ടും വരികയും ചെയ്യും.
മതസൗഹാർദ്ദവും സാഹോദര്യവും മുറുകെപ്പിടിച്ച് കന്നംതിരിവുകളും കുശുമ്പുക ളും ഒന്നുമില്ലാതെ എല്ലാവരും 'തൃശൂർക്കാരാ'യി ആഘോഷിക്കുന്ന പൂരം ഓരോ വർഷവും സന്തോഷമാണ്.
ഓർമ്മയിൽ ഒരുപാട് പൂരത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും
"പൂരം ഈ ഡാഷോൾഡ്യണ്ടാ. മ്മക്കൊക്കെ ആഘോഷിക്കാം, അത്രന്നെ, ഇത് ഹിന്ദുക്കൾട്യാ ." എന്ന പ്രസ്ഥാവന കണ്ണും പൂട്ടി നടത്തിയ ബാബുവിനെ (ശരിക്കും പേര് മജീദ്) ഈ അവസരത്തിൽ സ്മരിക്കാതിരിക്കാവില്ല.
റൗണ്ടിൽ ഉന്തുവണ്ടിക്കച്ചവടം നടത്തുന്ന മുടിഞ്ഞ ധൈര്യവും ആംപിയറുമുള്ളവനാണ് ഗെഡി. പക്ഷെ, ആനയെ പേടിയാ:) സിയെമ്മെസ് സ്‌കൂളിന് മുന്നിൽ തളച്ചിരുന്ന ആനകൾക്ക് ചുറ്റും അടയ്ക്കാരവാരി കൊണ്ടൊരു ബാരിക്കേഡ് ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് ഗെഡിയ്ക്ക് പ്രസ്തുത ഭയം ആരേം അറിയിക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റി. എപ്പോഴോ എനിക്ക് അവന്റെ പേടിയിൽ ഒരു സംശയം തോന്നിയിരുന്നു. എങ്കിലും അതൊക്കെക്കഴിഞ്ഞു പൂരപ്പറമ്പിലൂടെ വെടിക്കെട്ടു പുരയ്ക്കടുത്തുകൂടെ നടക്കുമ്പോൾ വെടിക്കെട്ടിനുള്ള കുഴി ശരിയാക്കുന്ന പാവങ്ങളെ തോട്ടിയിടാൻ ചുള്ളൻ മറന്നില്ല. വർത്താനം കേട്ടാൽ വെടിക്കെട്ടു കണ്ടു പിടിച്ചതെ അവനാണെന്നു തോന്നും.
 പാറമേക്കാവ് അമ്പലത്തിലെത്തിയപ്പോൾ എഴുന്നെള്ളിക്കുന്ന ആനകളിൽ തിടമ്പേറ്റുന്ന പരമേശ്വരൻ മാത്രമേ അമ്പലത്തിനു പുറത്തുള്ളൂ. ബാക്കി ഒക്കെ വശത്തുള്ള പറമ്പിലാണ്. അങ്ങോട്ട് നീങ്ങുമ്പോൾ ബാബു ചോദിച്ചു.
"മ്മള് എങ്ങടാ?"
"ആനോളെ കാണാൻ.."
"ഇനീം കാണണോ? മതിയായില്ലേ?"
"നീ വാടാ പൊട്ടാ."
"ഇത് അമ്പലാ ?"
"അതെ, എന്തേ ?"
"ഞാനില്ല."
"കാരണം?"
"ഞാമ്മുസ്ലീമല്ലേ "
"പിന്നെ, പൂരത്തിനാണ് ജാതീം മതോം, വാടാ."
അകത്ത് കയറി ആനകൾക്കരികിൽ കുറെ നേരം നിന്നു.

അവസാനം തറയിൽ തളച്ചിരിക്കുന്ന നെടുങ്കൻ ഒരെണ്ണത്തിനരികെ ഞങ്ങളെത്തി.
അന്ന് മൊബൈൽ വ്യാപകമല്ലാത്തതിനാൽ സെൽഫി ആചാരം ഇല്ലായിരുന്നു. അതോണ്ട് ആ തിരക്കില്ല.
ആനയെ തൊട്ടു നോക്കാനും തലോടാനും പട്ടയും ഓലയും കൊടുക്കാനും ഒക്കെ ആളുകൾ ആവേശം കൊണ്ടു. ഞങ്ങളിൽ ചിലർ താഴെ നിന്ന് അവന്റെ തുമ്പിയിൽ തൊട്ടു. ഞാനും സുധീഷും തറയിൽ കയറി അവന്റെ മേൽ ചാരിനിന്നു. ഒരുത്തൻ ആനയുടെ കാലിനടിയിയിലൂടെ അപ്പുറത്തെത്തി. സുരേഷ് ആനയുടെ കൊമ്പിൽ പിടിച്ചു! 

"ഡാ നീ ഒന്ന് തൊട്ടു നോക്കടാ.. " ഞാൻ ബാബൂനോട് പറഞ്ഞു.
ഇതൊക്കെ എത്ര പ്രാവശ്യം ചെയ്തിട്ടുള്ളതാ എന്ന മട്ടിൽ ആൾ വല്യ താല്പര്യമില്ലാത്ത പോലെ നിന്ന്.
"സത്യം പറയെടാ നിനക്ക് പേടിയുണ്ടോ?" ശശിയേട്ടൻ ചോദിച്ചു.
"പേടിയൊ.. എനിക്കോ.." പുച്ഛം പരമാവധി കലർത്തി ബാബു പറഞ്ഞു.
ചുള്ളൻ പിന്നെ കബഡി കളിക്കാരൻ എതിർടീമിൽ റെയ്ഡ് നടത്താൻ പോകുന്ന പോലെ ഒരു പ്രകടനം!

റെയ്ഡ് 1,2,3... നോ തൊടൽ. തൊട്ടേ തൊട്ടില്ല പ്രകടനങ്ങൾ. ഞാൻ തോറ്റൂന്നെങ്ങാൻ പറഞ്ഞാൽ തേർഡ് അമ്പയർക്കും റിവ്യൂ സിസ്റ്റത്തിനും പൊരിഞ്ഞ പണിയായേനെ!
ഞങ്ങക്ക് ചിരീം ദേഷ്യവും വന്നു. 

"ഇവൻ ബാക്കിയുള്ളോരടെ വേല കളയാനായിട്ടു".
കണ്ടു നിൽക്കുന്ന കാണികൾക്കു ചിരിമാത്രം. 
പാപ്പാനാണെങ്കിൽ "ഇതെന്തൂട്ടാ ഇവൻ കാണിക്കണേ" എന്ന ഭാവം.
"ഡാ.. നീ തൊടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഒന്ന് തൊട്‌. കൊറേ നേരായീട്ടാ "
എന്നാ തൊട്ടിട്ടു തന്നെ ബാക്കി കാര്യം എന്ന ഉറപ്പിക്കലിൽ ബാബു മുന്നോട്ട്. 
ഇത്തവണ തൊട്ടു എന്നെനിക്കു തോന്നി. പക്ഷെ, നീട്ടിയ കയ്ക്കും ശരീരത്തിനു മിടയിലുണ്ടായിരുന്ന ആനയുടെ സ്വന്തം തുമ്പി ഒന്ന് നിവർന്നു. തുമ്പി വീശി ചെറിയ ഒരടി തന്നെ. ബാബു മൂടും കുത്തി തെങ്ങിൻ ചുവട്ടിൽ ബ് ധും എന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഒരു വീഴ്ച! 
ഞങ്ങളൊന്നു കിടുങ്ങി. 
ആനയ്ക്ക് നോ ഭാവമാറ്റം. അതായത് നമ്മളൊരു കൊതുകിനു ഒരടി അടിച്ചിട്ട് ടീവീല് സീരിയൽ കാണുന്ന പോലെ അത് പട്ട ലാവിഷായി തിന്നു..
ഇടയ്ക്ക് കുറേ നേരമായല്ലോടാ കൂതറേ , ക്ഷമയ്ക്കും ഒരതിരുണ്ട് എന്ന ഭാവത്തോടെ ആന അവനെ ഒന്ന് നോക്കി.
ഞങ്ങൾ ഓടി ചെല്ലുമ്പോഴേയ്ക്കും ലവൻ എണീറ്റു. "എന്തൂട്രാ പറ്റ്യേ?" "എന്തെ നിന്നോട് മാത്രം?" എന്നീ ചോദ്യങ്ങൾക്കു ഉടുപ്പിലെ പൊട്ടി തട്ടിക്കളഞ്ഞ് "നിന്നെ ഞാൻ പൂരത്തിനിറക്കില്ലെടാ എന്ന റോളിൽ ആനയെ നോക്കിക്കൊണ്ടു ബാബു മറ്റേ സാധനം അങ്ങ് അലക്കി..
"ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ.. പൂരൊക്കെ വർഗ്ഗീയാ ന്ന്. വർഗ്ഗീയണ്ടാ.
നിങ്ങക്കാർക്കും ഒരു കൊഴപ്പോമില്ലല്ലോ .
ഇപ്പൊ വിശ്വാസായാ ..ഉറപ്പായാ ?"
LikeShow more reactions
Comment

Monday, October 31, 2016

പ്രേമവും പൊറോട്ടയും

പ്രീ ഡിഗ്രീ (ഇന്നത്തെ പ്ലസ് ടു) ക്ക് പഠിക്കുന്ന കാലം. അതായത് വാട്സാപ്പും ഫേസ്ബുക്കും ഓർകുട്ടും വരുന്നതിനും മുമ്പ്. (ഓന്തുകളുടെയും ദിനോസറുകളുടെയും കാലം എന്ന് ആലങ്കാരികമായി.)
എന്നോടോരുത്തന്‍ അവൻ ലൈൻ വലിക്കുന്ന നിഷയ്ക്ക് ഇംഗ്ലീഷില് ലവ് ലെറ്റര്‍ എഴുതിക്കൊടുക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. 
ഗരുഡ ഹോടലിലെ പൊറോട്ടേം ചാറും ആയിരുന്നു ഓഫര്‍. 
ആ ഭാഷയില്‍ നല്ല പരിജ്ഞാനം ആയതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ കണ്ഫ്യൂഷനില്‍ ആയി.
ഇരുന്നും കിടന്നും തലകുത്തിനിന്നും ആലോചിച്ചിട്ടും ഒരു വരി പോലും ഗ്രാമർ ശരിയാണെന്ന വിശ്വാസത്തില്‍ എഴുതാന്‍ പറ്റുന്നില്ല.
പൊറോട്ടയുടെയും ചാറിന്റെയും കൊതി, പാടത്ത് ഉഴാന്‍ കൊണ്ട് വരണ മൂരികള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ കമ്പില്‍ കെട്ടിത്തൂക്കുന്ന പുല്ലു പോലെ എന്നെ മോഹിപ്പിച്ചു.
ഒരു വശത്ത് പൊറോട്ട മറുവശത്ത് പ്രേമം അതിങ്ങനെ മാറി മാറി കണ്ട് എന്റെ ഉൾക്കണ്ണു കഴച്ചു.
ആക്രാന്തൻ വന്നാ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്‌തളയും എന്നത് ശരി വച്ച് കൊണ്ട് ഞാൻ എഴുതി, 
Nisha, yesterday my life was filled with rain
Nisha , you smiled at me and really eased the pain
The dark days are gone, and the bright days are here,
My Nisha one shines so sincere
Nisha, one so true, I love you
Nisha , thank you for the sunshine bouquet
Nisha , thank you for the love you brought my way
You gave to me your all and all
Now I feel ten feet tall
Nisha one so true, I love you
Nisha , thank you for the truth you let me see
Nisha , thank you for the facts from A to C
My life was torn like a windblown sand,
And the rock was formed when you held my hand
Nisha.. one so true, I love you
Nisha 
Nisha, thank you for the smile upon your face
Nisha, thank you for the gleam that shows its grace
You're my spark of nature's fire,
You're my sweet complete desire
Nisha one so true, I love you
Nisha, yesterday my life was filled with rain
Nisha, you smiled at me and really eased the pain
The dark days are gone, and the bright days are here,
My Nisha one shines so sincere
Nisha.. one so true, I love you
I love you
I love you
I love you
I love you
കത്ത് ലവന് കൈ മാറി. 
അവൻ അത് പെൺകുട്ടിക്ക് കൊടുത്തു.
"എന്താവുമോ എന്തോ..തെണ്ടീ, എന്നെ നാറ്റിക്കില്ലല്ലോ ?" എന്ന അവന്റെ സംശയത്തിന് ഞാൻ പരമ പുച്ഛത്തോടെ ഒരു ചിരി മറുപടി കൊടുത്തു.
പിറ്റേന്ന് ലവൻ വന്നു. 'ഹമ്മോ കിടിലൻ പ്രതികരണം. മതി ഇനി ഞാൻ ഒരു കലക്ക് കലക്കും.' എന്ന് പുളകിതനായി.
"അപ്പോളെന്റെ പൊറോട്ടാ ?" നടൻ അസീസ് സ്റ്റൈലിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
ചിയേർസ്.. അവൻ തിരിച്ചു പറഞ്ഞു.
"എന്നാലും നീ.. എടാ.. ഹോ.
ഒന്നാമത്തേല് അവൾ ഇഗ്ളീഷ് മീഡിയം.
എന്നിട്ടും ആകെ ഇമ്പ്രെസ്‌ടായിപ്പോയി. നീ എന്നാലും എങ്ങിനെ സാധിച്ചുടാ?"
ഞാൻ ചിരിച്ചു.
ഗതി കേട്ടപ്പോൾ, അങ്കിള്‍ ഗള്‍ഫീന്ന് കൊണ്ട് വന്ന ബോണി എമ്മിന്റെ കാസറ്റില്‍ പാട്ടുകള്‍ പ്രിന്റ്‌ ചെയ്ത ലീഫ്ലെറ്റിലെ 
"Sunny, yesterday my life was filled with rain.. .... 
എന്ന് തുടങ്ങി 
One so true...
I love you "
എന്നവസാനിക്കുന്ന പാട്ടിലെ 'സണ്ണി' കള്‍ നിര്ദാക്ഷിണ്യം എടുത്തു മാറ്റി പകരം ഞാനവിടെ 'നിഷ'കള്‍ ഫിറ്റ്‌ ചെയ്തു എന്ന നഗ്ന സത്യം ഞാനവനോട് പറഞ്ഞില്ല. ബോണി എം വല്യ പിടിയില്ലാത്തതിനാൽ അത് വീണ്ടും വായിച്ചു വായിച്ച് ലവള്‍ 'എന്തോ കൊണ്ട'തിന്റെ വകയായി പലപ്പോഴും പൊറോട്ടയും ചാറും ഞാന്‍ ലവന്റെ കയ്യീന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും വാങ്ങിച്ചു പെടച്ച്!

Wednesday, October 12, 2016

പലരിൽ ചിലർ 4


"നീ.. നീയൊറ്റ ഒരുത്തിയാണ് നിന്റെ അച്ഛനെ ഇമ്മാതിരിയാക്കുന്നത്."

"ഞാനെന്തു ചെയ്തു?"

"പുതിയ പെട്ടി വണ്ടി വാങ്ങിക്കൊടുക്കുക, അതിന്റെ സി സി കൃത്യമായി അടയ്ക്കുക.. പിന്നെ അങ്ങേർക്കു വല്ല പ്രശ്നവുമുണ്ടോ? കിട്ടുന്ന കാശിനു മുഴുവൻ കുടിക്കാലോ. വണ്ടീടെ സി സിയെങ്കിലും അങ്ങേരു അടയ്ക്കട്ടേടീ, പോത്തേ"
"ഏയ്.. അതൊന്നും വിചാരിച്ചല്ല. അച്ഛൻ എന്തായാലും കുടിക്കും.വണ്ടി ഇല്ലെങ്കിൽ കടം വാങ്ങി കുടിക്കും. ആര് പറഞ്ഞാലും കേൾക്കൂല. ശബരിമലയ്ക്കു പോകാൻ മാലയിട്ടാ, അച്ഛൻ നാല്പത്തതൊന്നു ദിവസം കുടിക്കില്ല.ആ ദിവസങ്ങളിലെ പണി കൊണ്ട് പോകുന്നതിനു മുമ്പ് ഒരു സ്വർണ്ണമാല വാങ്ങും! എന്നിട്ടു നോമ്പെറക്കുമ്പോ മുതൽ കുടി തുടങ്ങും. പണയം വച്ച് കുടിക്കും, പിന്നെ വിറ്റു കുടിക്കും. നിനക്കറിയാലോ,"

"അതന്യാ പറഞ്ഞത്, നിങ്ങള് എതിർത്തു ഒരക്ഷരവും പറയാത്തതാണ് പ്രശ്നമെന്ന്. മൂന്നു പെൺപിള്ളേരായതുകൊണ്ടാ. ഒരെണ്ണം ആണാണെങ്കി കാണാരുന്നു."

"അതല്ലെടാ, അച്ഛനോട് അങ്ങിനെയൊന്നും പറയാമ്പറ്റൂലാ."

"അതെന്താ പേടിയാ? നീ ഇവിടെ ഉണ്ണിയാർച്ചയാണല്ലോ"

"അതല്ലടാ..
നിനക്കറിയാലോ, എന്റേം എന്റെ നാട്ടിലേം സെറ്റപ്. പത്ത് വരെ സ്കൂളീ പോയി മുട്ടിച്ചാ ഭാഗ്യം. അതങ്ങു കഴിഞ്ഞാ പെണ്ണാണെങ്കി ഓട്ടുകമ്പനീൽ പണി, അതാ ഒരു രീതി. അങ്ങനെ ഒരു ചുറ്റുപാടിൽ ഞങ്ങളെ മൂന്നു പേരേം പഠിക്കാൻ അനുവദിച്ചു എന്നതാണ് അച്ഛന്റെ ഗുണം. ഒരൊറ്റ പൈസ അച്ഛൻ തന്നിട്ടില്ല. സ്‌കോളർഷിപ്പും സഹായങ്ങളും ഒക്കെ കൊണ്ടാണ് ചേച്ചിയും അനിയത്തിയും ടീച്ചർമാരായതും ഞാൻ ബി ടെക്കുകാരിയായതും. 
എന്റെ മക്കള് പഠിക്കാൻ പോവാ എന്ന് അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ ഓട്ടുകമ്പനീന്ന് മാസശമ്പളം വാങ്ങുന്ന കൂട്ടുകാരികളുടെ അച്ഛന്മാരോട് പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ ഉറപ്പിന് ഞാൻ കൊടുക്കുന്ന റിട്ടേണാ ഇത്. എനിക്കറിയാം ഈ കുടി നല്ലതല്ലെന്ന്. പക്ഷെ, അച്ഛൻ അത് ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ട്. വീട്ടിൽ അലോസരം ഉണ്ടാക്കുന്നുമുണ്ട്. പക്ഷെ, കാലത്തെണീറ്റു പണിക്കു പോവേം വണ്ടിയൊതുക്കി വൈന്നേരം മുതൽ കുടിക്കേം ചെയ്യുന്നതിന്റെ ഇടയിലൊക്കെ ന്റെ മോള് വാങ്ങിച്ചു തന്ന വണ്ടിയാ എന്ന് പറയുമ്പോ ഒരു ചിരിയുണ്ട്.. എനിക്കതു മതി." 

മതി.. 
മതിയാവുമായിരിക്കും. 

Saturday, September 24, 2016

പലരിൽ ചിലർ 3

മുമ്പ്..


മിനിമം പത്ത് വര്ഷം മുമ്പ്..

പരസ്യചിത്രത്തിനും സ്റ്റിൽ കാമ്പയിനും വേണ്ടി ന്യൂ മോഡൽ ഫെയ്സുകൾക്കിടയിലൂടെ തെരച്ചിൽ നടത്തുന്നതിനിടയിൽ ഒരു പോർട്ട് ഫോളിയോ കിട്ടി. ഒരുപാട് ആഡുകൾ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. ഒരു വിധം നമ്മുടെ പരസ്യ കൺസെപ്റ്റിന് യോജിച്ചേക്കും. ഒരു ഓഡിഷൻ വീഡിയോ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അതുകൂടി കണ്ടു ഏജൻസിയും ക്ലയന്റും എല്ലാം ചേർന്ന് മോഡലിനെ ഫിക്സ് ചെയ്തു. കക്ഷി മുംബൈയിൽനിന്ന്, പേര് കിർത്തി.

ചെന്നൈ എവിഎം ഫ്ലോറിൽ മൂവീ. മൂന്നു ദിവസത്തെ ഷൂട്ട്. അത് കഴിഞ്ഞൊരു ദിവസം ബ്രെയ്ക്. പിന്നെ രണ്ടു ദിവസം കൊച്ചിയിൽ സ്റ്റിൽ ഷൂട്ട്. എല്ലാം പ്ലാൻഡ്.

ഷൂട്ടിന് തലേന്ന് ആളെത്തി. പരിചയപ്പെട്ടു. മാസ് കമ്യൂണിക്കേഷനും പിന്നെ മോഡലിംഗ് കോഴ്സൊക്കെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ബോളിവുഡ് എന്ന ഏതൊരു മോഡലിന്റെയും സ്വപ്നം മനസ്സിൽ പേറുന്നവൾ. ഊർജ്ജമുള്ള കുട്ടി.

ഷൂട്ട് തുടങ്ങി. ആദ്യ ദിവസം തന്നെ ഞങ്ങടെ ടീമിൽ ചേർന്ന്! ബ്രെയ്ക്കുകളിൽ പാട്ടും മലയാളം പഠിത്തവുമൊക്കെയായി അടിപൊളി.

ഷൂട്ട് ഒരു ദിവസം കൂടി നീണ്ടു. ബ്രെയ്ക് എന്ന് വച്ചിരുന്ന ദിവസവും ഷെഡ്യൂളിൽ പെട്ടു. ഷൂട്ട്‌ തീർത്തു വൈകീട്ട് ഞങ്ങൾ കൊച്ചിയ്ക്ക്. ഗെഡി ഫ്‌ളൈറ്റിൽ രാവിലെ കൊച്ചിയിൽ എത്തും . സ്റ്റിൽ ഷൂട്ട് ചുമതല എനിയ്ക്ക്. 

പുലർച്ചെ മൂന്നിന് വീടിന്റെ ചുവരിൽ തൊട്ട് ടീമിനെ പെറുക്കി സ്റ്റുഡിയോയിൽ ചെല്ലാൻ ഓട്ടം തുടങ്ങുമ്പോ ഒരു ഫോൺ..
"ഭയ്യാ.. കീർത്തി ഹും. ഫ്‌ളൈറ്റ് മിസ് ഹുവാ. .. 
മൈ മിസ്റ്റേക്ക്.. പ്ലീസ് ഡോണ്ട് ഷൗട്.. 
ഗോട്ട് ദി ടിക്കറ്റ് ഫോർ ഈവനിംഗ്. 
കാൻ യു മാനേജ് ആൻഡ് കാം എവെരി വൺ? ആൻഡ് ഐ ഹാവ് എ ബിലീഫ്, യു ആർ നോട്ട് റിപ്പോർട്ടിങ് മൈ മിസ്റ്റേക്ക് റ്റു കോ ഓർഡിനേറ്റർ.   പ്ലീസ്.. പ്ലീസ് "

അടിപൊളി.. ഇന്നത്തെ ഷൂട്ട് ഖുദാ ഗവാ..
എന്നാലും നാല് ദിവസത്തെ മൂവീ ഷൂട്ട് കഴിഞ്ഞു അവശ നിലയിൽ മോഡൽ എത്തുന്നതിനേക്കാൾ ഒരു ബ്രെയ്ക് എനിക്കും ഇഷ്ടമായിരുന്നു. സ്റ്റിൽ സെറ്റ് എന്റെയാ. അത് എനിക്ക് മാനേജ് ചെയ്യാവുന്നതേ ഉള്ളൂ. ഫോട്ടോഗ്രാഫറെ വിളിച്ചു, ബാക്കി ക്രൂവിനെയും. എല്ലാവരും ഒരു ദിവസത്തേയ്ക്ക് ഷൂട്ട്‌ ഷിഫ്റ്റ് ചെയ്യാൻ റെഡി.

അങ്ങിനെ രണ്ടു ദിവസത്തെ ഷൂട്ട്‌ കൂടെ കഴിഞ്ഞതിനിടയിൽ ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ ഗെഡികളായി. അത് കഴിഞ്ഞു ഷോപ്പിംഗിനു പോയി, എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചു ഫുഡ്ഡടിച്ച്.. രാത്രി രണ്ടിന്, ഉറങ്ങിയ കൊച്ചിയിലെ റോഡിലൂടെ സൊ ഗയാ യെ ജഗഹ് പാടി എയർ പോർട്ടീ പോയി. എന്നെങ്കിലും ഒരു ദിവസം അറിയപ്പെടുന്ന നടിയാവുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. അങ്ങിനെ സംഭവിക്കാൻ ആശംസിച്ചു.

യാത്രയാക്കുമ്പോ കീർത്തി പറഞ്ഞു, "താങ്ക് യു ഫോർ എവെരിതിങ്. താങ്ക്സ് ചേട്ടൻ"..
"ങേ?"
"യെസ്"
"യേ ചേട്ടൻ കഹാ സെ മിലാ?"
"മിലാ.. ഹ ഹ.."

ഒരു മോഡൽ എന്നതിൽ വിട്ട് ഷൂട്ട് കഴിഞ്ഞാൽ കോൺടാക്ട് കീപ് ചെയ്യുന്നതേ പതിവില്ലെങ്കിലും കീർത്തി വല്ലപ്പോഴും വിളിച്ചും മെസ്സേജ് അയച്ചും അത് തെറ്റിച്ചു.

ഇടയ്ക്കു ചില നാഷണൽ ആഡുകളിൽ കണ്ടതിന്റെ അഭിനന്ദനം ഞാനറിയിച്ചു.

"നോ, ചേട്ടൻ.. ഇറ്റ്'സ് ഫോർ മൈ പോക്കറ്റ് മണി. മേരാ ഡ്രീം യാദ് ഹേ ന?"

ഒരിക്കൽ മുംബൈയിൽ ഒരു ഷൂട്ടിങ് ആവശ്യത്തിനായി പോയപ്പോൾ വിളിച്ചു. കണ്ടു മുട്ടാൻ ഒരു രക്ഷയുമില്ലാത്ത വിധം രണ്ടിടത്താണ്. സിനിമയിൽ ചാൻസ് നോക്കിയും ഓഡിഷന് അഭിനയിച്ചു തകർത്തും നടപ്പാണെത്രെ. ആൾ ദി ബെസ്റ്റ് പറഞ്ഞു ഫോൺ വച്ച്.

പിറ്റേന്ന് വൈകീട്ട് തിരിച്ചു പോരാൻ എയർ പോർട്ടിലേയ്ക്ക് തിരിക്കുമ്പോൾ ആണ് അറിഞ്ഞത് ചിത്രങ്ങളടങ്ങിയ ഡ്രൈവ് ഫോട്ടോഗ്രാഫറുടെ കയ്യിൽ പെട്ടിരിക്കുന്നു. സമയമുണ്ട്. വിളിച്ചപ്പോൾ ആളൊരു സിനിമാ സെറ്റിൽ പോയി എന്നറിഞ്ഞു. ഡ്രൈവ് കൂടെയുണ്ട് അങ്ങോട്ട് വന്നാൽ സൗകര്യമായി എന്നറിയിച്ചു.  സമയമുണ്ട്.. വണ്ടിയുമുണ്ട്..പോവാമല്ലോ. പോയി. ഒന്നൊന്നര മണിക്കൂർ യാത്ര. ഒരു തകർപ്പൻ ബംഗ്ളാവിലാണ് ഷൂട്ടിങ്. സണ്ണി ഡിയോളോക്കെ ഉണ്ടത്രേ. ഹിന്ദി സിനിമാ ഷൂട്ടിങ് കണ്ടു കളയാം എന്ന പ്രതീക്ഷ പൊളിഞ്ഞു. ഒറ്റ ആളെ കടത്തി വിടുന്നില്ല. ഒരാളോട് ചെന്ന് ഡ്രൈവ് വാങ്ങിച്ചോളാൻ പറഞ്ഞു. അതിനുവേണ്ടി തല്ലു കൂടി ഒരുത്തൻ പോയി.

പുറത്തിറങ്ങി തിരക്കില്ലാത്ത വഴിയിലൂടെ അലസം നടക്കുമ്പോൾ എതിരെ വരുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി ചിരിച്ചു. ങേ.. ഏയ് എന്നെയാവില്ല എന്ന റോളിൽ കാക്ക തൂറിയ ജഗദീഷിനെപ്പോലെ നിന്നു. 
"ഹായ്.. ചേട്ടൻ. ഇറ്റിസ് മി. കീർത്തി."
ഇതവളല്ലേ.. ഞാൻ വായ പൊളിച്ച്‌.

ഈ സിനിമയുടെ പ്രൊഡക്ഷൻ കൺട്രോളർക്കു പോർട്ട് ഫോളിയോ കൊടുക്കാൻ വന്നതാണെന്ന് പറഞ്ഞു.

മുംബൈ പോലൊരു മഹാ നഗരത്തിൽ കാണണം എന്നാഗ്രഹിച്ച ഒരാളെ ഒരു ചാൻസുമില്ലാതെ കണ്ടതിന്റെ സന്തോഷം, അതഭുതം..മൊത്തം ക്രൂ പരിചയക്കാരാണല്ലോ. റോഡിൽ ഒരു ഗെറ്റ് ടുഗെദർ.

പിന്നെയും കൊല്ലങ്ങൾ.
വിളിയും മെസ്സേജുമോക്കെ കുറഞ്ഞെങ്കിലും ഇടയ്ക്കു ചില ആൽബം സോങ്‌സ്, പരസ്യങ്ങൾ ഒക്കെ കണ്ട് അഭിനന്ദനങ്ങൾ എഫ്ബി വഴി വിട്ടു.

'ആരൊക്കെയാ ഇപ്പൊ ആഡ് ചെയ്യുന്നത്?' എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ കുറെ സിനിമാ താരങ്ങളുടെ പേര് പറഞ്ഞു, തമാശയ്ക്ക് . 'ഹം.. ഒരിക്കൽ എന്റെ പേരും ഈ കൂട്ടത്തിൽ പറയും.. നോക്കിക്കോ'

ഇടയിൽ ഗെഡി പതിയെ തിയ്യേറ്റർലേക്ക്‌ തിരിഞ്ഞു എന്നറിഞ്ഞു. ബോക്സ്ഓഫീസിൽ വല്യ ചലനങ്ങൾ ഒന്നും സൃഷ്ടിയ്ക്കാത്ത ചില ചിത്രങ്ങളും ഇറങ്ങി. 

ഇടയിലെപ്പോഴാ "വല്യ നടിയായോ?" എന്നൊരു കളിയാക്കൽ മെയിൽ വിട്ടപ്പോൾ "ആവും, ഇപ്പോഴും ട്രൈ ചെയ്തുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നു,..ജാൽ കാണൂ" എന്ന് പറഞ്ഞു. 

ജാൽ കണ്ട പലരും തരക്കേടില്ല എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. ഞാനതു അഭിനന്ദനമായി സെൻറ് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. പിന്നേം അഡ്രസ്സില്ല. മെസ്സേജില്ല.. വിവരമില്ല.

ഇപ്പൊ,
'പിങ്ക്', ബോളിവുഡ് തകർത്തു വാരുമ്പോ തപ്‍സിയ്ക്കും ആൻഡ്രിയയ്ക്കുമൊപ്പം ഉഗ്രൻ പെർഫോമൻസുമായി അവളുണ്ട്, കിർത്തി കുൽഹാരി ! 

സ്വന്തം ദിവസം ഒരിക്കൽ വരുമെന്ന് ഉറച്ച് വിശ്വസിച്ച് കാത്തിരുന്ന, അതിനു വേണ്ടി നിരന്തരം പരിശ്രമിച്ച പെൺകുട്ടീ..
അങ്ങിനെ സംഭവിക്കട്ടെ.
ആശംസകൾ.